یهو آوار میشه رو دل و جون آدم. عشقو می گم. این روزا دوستای ریز و درشتی رو می بینم که بعد جوری عاشقی حیرونشون کرده.

-     .یه بنده خدای عشقو فریاد می زنه ولی طرف با بی اعتنایی از کنارش رد میشه و اونو غرق غم می کنه. این بنده خدا مث باستانشناسا توی آوار دلها دنبال یه دل وفاداره.اون این روزا عکاس خرابه هاست. دنبال یه ذره وفا چشم انتظار اعتناست.اینو میشه تو نوشته های وبلاگش دید.

-     یکی دیگه خسته تر از همیشه به آیینه شناور در چشای یاری فکر می کنه که اهل فکر نیست. یارش پز میده و از کنارش رد میشه و چشاشو خمار می کنه. این بنده خدا هم باید فکر زنگار آیینه ها باشه و هیچی به لب نیاره و لبخند ژوکوند بزنه و بی خیالی طی کنه!افسردگی اون هم عالمی داره!از وبلاگش شدت شیدایش معلومه.

-     یه بنده خدای دیگه از شدت عاشقی شیدا شده.زجر میکشه و دم بر نمی آره. اون هم مث اون تایی بالایی وبلاگی داره و عالمی خاص خود.بیچاره وقتی فشار عشقش بالا میره میشینه جلوی کامپیوترش و هی میره تو عالم هپروتی اینترنت و هی مطلب کوتاه می نویسه. وقته قند عشقش میزون می شه بلند می نویسه.

-     یه بنده خدای وبلاگشو کرده عرصه ارادت. دلشو تقدیم کرده وبلاگشو هم هم. می نویسه از رازهای مگو و گفتنی و خنده دار. با لطایف الحیل به همه میگه که عاشقه. عاشق چی نمی دونه. فقط رسم زمونه رو رعایت می کنه. آخه عاشقی برای بعضی ها کلاس میاره.وبلاگشونو پر عکس می کنند و مث صیادهای دشت سمنگان منتظرن که به بارگاه  از ما بهتران دعوت شن.

-     یکی دیگه یاد عشق قدیمیشو هنوز با خودش حمل  می کنه و با زخم های اون عکس یادگاری می گیره. توی فرمول های شیمی و فیزیک دنبال اکسیر عشق و نقش نسبیت در عاشقی می گرده.

-     یه دوست دیگه سر می ده آوای تکراری عاشقی رو.ادا در نمی یاره واقعن عاشقه ولی کسی بهش اعتنا نمی کنه. هیچ کس اونو نمی بینه.حیرت تمام وجودشو گرفته. بحران هویت و در د عشق و هزار و یک کوفت و زهر مار دیگه توی این برهوت عاشقی!!!

-     از همه جالبتر دوستی است که هر ماه عاشق میشه. پرونده های عشقی اون سر به فلک می کشه.اون هم عالمی داره در محضر حضرت عشق.به قول او عشق های این روزگار برای تخلیه روح وانجماد روان و تبخیر احساس خوبه.

خلاصه چهار پنج تا از دوستای قدر قدرت  این روزها معنی افسردگی رو زیر لب زمزمه می کنند و ادای خیلی چیزها رو در می آرند. بعضی ادای دون ژوان رو ، بعضی حافظ وار ، جمعی افلاطون صفت.حیرانی هم عالمی داره. راستی آیا شما هم با حضرت عشق دیداری از سر ارادت داشته اید؟ خوشا به حالتان !!!

در ضمن هر گونه تشابه احتمالی  در متن های فوق کاملن  کمی تا قسمتی  عمدی است!!!!!!!!!!!!!!!!

1-   اگر دل و دماغ دارید و غم نان پوست کلفتتان فرموده همتی  کرده  و  کتاب «هزار و یک شب» را بخوانید و کلی صفای  روحانی و فرا روحانی فرمایید. ما که فی الواقع از این کتاب حظ ها بردیم جایتان پر از خالی!

2-   شایعه پردازان از شدت بی کاری شایعه فرموده اند که بنده هم هوای خدمت در شورای شهر را دارم.حتی بزرگواری کرده اند برایم ائتلافی هم تعیین کرده و همراهانم را مشخص نموده اند.برخی شعار تبلیغاتی  هم پیشنهاد می کنند.دیشب بزرگواری مصر بود که پولی بدهد از باب همراهی در انتخابم.چه عرض کنم. قحط الرجال است دیگر!این دنیای شبهه دار از آن دنیا دوستان دنیا مدارو از این حرفا. ما خودمان را برای این جسارت ها لایق نمی دانیم. به قول ظریفی خرس ورزن ما خودمان را برای این موارد رد صلاحیت نموده ایم.مدارکش بماند برای وقت اعتراض.

3-   عطف به مطلب فوق باید بگویم که بازار انتخابات رو به جوش آوردن است.از درجه ذوب گذشته و سورچرانان سور چرانی ها خواهند کرد این ماه مبارک رمضان. از هر قشری نامزدهای مطرحند. بعضی با خوش بینی تا سیصد کاندیدا را بر می شمارند. آیا کاشمر این همه آدم خادم دارد؟ آنوری ها با رعایت همه چیز به جز اخلاق شکست و این وری ها  هم با پایبندی به باورهای خاص خودشان به جز اخلاق پیروزی به فتح شوراها می اندیشند.نتیجه قابل پیش بینی است.یک  نفر مستقل (مثلن) و الباقی این وری و آنوری در یک نسبت مساوی!!. چه شورایی شود شورای سوم.

4-   طرح هادی روستای فدافن را می خواندم جالب بود. کلی اشتباه داشت. نوشته بود این روستا فاقد پیشینه تاریخی است . فاقد آثار تاریخی و باستانی است. با سکوت به فرجام میراث فرهنگی و گردشگری منطقه می اندیشم. جواب آیندگان را چه خواهیم داد؟

- کتاب بالا بلندان هم به زیر چاپ رفت.یحتمل تا چند روز دیگر عز وصول گردد.کتابی است در مورد پنج معلم شهید از دیار کاشمر که در دوران دفاع در کسوت سردارانی رشید رشادت ها کردند. تلاش کرده ام تا واقع گرایانه حماسه حضور و عروجشان را بنگارم. و توفیق از اوست  

- استاد شهریار و روز ملی شعر:شهریار و حیدربابا. شهریار و حافظه یک ملت. شهریار و هویت ملی. این موضوعات مرا به اندیشه می اندازد.سیر زندگانی این مرد و معاصر بودش برایم جالب است.آذری بود و ایرانی بود و عزت آفرین زبان فارسی. شهریار و شعرش بهانه خوبی برای اتحاد و اتفاق ملی است. می توان حیدربابا را فارغ از قومیت ها و گویش ها و زبان ها در هر جای ایران زیر لب زمزمه کرد. می توان آن را شنید و در بحر تفکر فرو رفت.می توان  مولاعلی(ع) را با شعر شهریار در شهودی عاشقانه دید و بویید. می توان ایران را در دیوانش با تمام وجود حس کرد. حراسان با شهریار محشور بوده است. چه خوب می شد اگر سبزواری ها خاطراتشان را از حضور شهریار در آن دیار بازگو می کردند.به عنوان یک ایرانی از اختصاص روز ی به نام شعر و شهریار خوشحالم.

- اوریانا فالاچی مرد:چه باید بنویسم برای مرگ این خبرنگار جنگی.در بجنورد در گذر از مسیر سینما مولن روژ  جوانکی بساط کتابی را ه انداخته بود همه دست دوم.سال 59. تابستان . مثل همین روزها. هنوز  ازجنگ خبری نبود و بود.ده ساله بودم.برای برادر بزرگم که خوره کتاب بود چند کتاب جدا کردم. دن آرام +نامه به کودکی که هرگز متولد نشد و یک نمایشنامه از برشت.کتاب دوم را طی دو روز مرور کردم هیچی ازش نفهمیدم.برادرم توضیح داد . .سالها طول کشید تا با این خبرنگار کذایی آشنا شوم.مصاحبه های حرفه ای اش با شخصیت های طراز اول دنیا همیشه خواندنی بود. عنادش با اسلام و مسلمانان سوال برانگیز همچنان برایم سوال برانگیز است. یقین روشنفکر نبودولی حرفه ای بود.

1-   امروز پیرتر از دیروز. یعنی یک سال به مرگ عزیز و  علیه الرحمه نزدیک تر شدن.یعنی یادآوری خاطره گریه ای که توام با خنده دیگران بود و من هنوز حیران گریه خود و خنده دیگرانم در آن لحظه ای که باید بروم!!!!شاید هم یه طوری دیگه بشه! من خنده کنم و دیگران های های  به خنده مسخره من بخندند.!!

2-    پاپ قبلی به علت سبقه معنوی و ارزشی که  داشت مورد احترام ادیان مختلف بود.او چهره یک انسان مومن را در ذهنم تداعی می کند. مردی که مردانه ضاربش را بخشید. خروج دود سفید و انتخاب بندیکت شانزدهم خیلی ها را به حیرت واداشت.  رقبای او چه آسیایی و چه اهل آمریکای لاتین در بعد معنویت و عزت نفس از او مطرح تر بودند ولی ....!!پاپ این بار هم اروپایی از کار در آمد.پاپی فیلسوف و زاده غرب غرب.پاپ قبلی لهستانی بود و از شرق غرب برخاسته بود و بس خونگرم و مردم مدار و اهل احترام به همه ادیان. نگاه ها به واتیکان است.تمام راه ها به اتاق رهبر معنوی کاتولیک ها منتهی می گردد.امید که او به گذشتگان خود گوشه چشمی داشته باشدولو برای کسب تجربه و یا عبرت.!

3-   هنوز  از بخارای شماره 53 ویزه کیومرث درم بخش را به کف دارم که با خبر می شوم جناب دهباشی از طرف مجله وزینش  شبي را براي نقد و بررسي آثار پيترهاندكه نويسنده معاصر اتريشي اختصاص داده است. پيترهاندكه نويسنده و نمايشنامه نويس اتريشي است كه به زبان آلماني مي‌نويسد. وي متولد 1942 است و درحال حاضر در پاريس زندگي مي‌كند. او پيشگام ادبياتي بود كه در آن زبان را موضوعي مناسب براي تجربه و آزمودن انديشه‌ها مي‌دانستند. به عبارت ديگر به زعم اين نويسنده ادبيات او با زبان شكل مي‌گيرد. گفتني است‌، مجله بخارا پس از برگزاري شب‌هايي براي اوسيپ ماندلشتام ( شاعر روس)، رابيندرانات تاگور ( شاعر و نويسنده هندي) گونترگراس( نويسنده آلماني)، لويي فردينان سلين (نويسنده فرانسوي) و امبرتواكو( نويسنده ايتاليايي) اين بار شبي را براي نقد و بررسي آثار پيترهاندكه نويسنده معاصر اتريشي اختصاص داده است. شب پيترهاندكه روز پنج شنبه 30 شهريورماه از ساعت 18 الي 20 در تالار بتهوون خانه‌ي هنرمندان ايران برگزار خواهد شد.جالب است که دهباشی هم گوشه چشمی به روندگان دارد و هم عنایتی به زنده گان.آفرین بر همت او باد.

4-   امروز یکی از دوستان روزنامه خوان از رفتار شرق نویسان در درج آن کاریکاتور کذایی  گله ها داشت.از دید او چرا اینان این گونه رفتاری داشته اند؟ چرا به فرک خوانندگان نبودند. به طنز می گفت نکند پول  کم آورده اند و به تعطیلی نیاز داشته اند. هرچه هست آن عزیز این کاریکاتور را دلیلی بر تداوم اختلاف میان بعضی ها دانست.نوعی صف آرایی جدید.در تماسی با محمد عزیز که این سال ها تهران نشین و روزنامه نویس شده است از مضمون کاریکاتور مطلع شدم. محمد قضیه را کالبد شکافی کرد. امید که شرق  یه جورایی مشمول لطف قرار بگیرد.

5-     هزار و یک شب چاپ هرمس  شده همدم این روزها.